Na jaren gasten ontvangen in Casa e Bottega hebben we iets opgemerkt. De eerste vraag die iedereen stelt, de dag na aankomst, is altijd dezelfde: "Waar eet u? Niet de restaurantgids-restaurants. U, als u 's avonds uitgaat." Wat volgt is geen gids. Het is een lijst van plaatsen waar we echt naartoe gaan.
De bakkerij die om vijf uur 's ochtends opent
Via del porto, vijf voor vijf. De lucht is nog donker, de lucht ruikt naar zout en diesel. De bakkerij is al een uur open. Geen bord. Alleen een geel licht dat door de halfopen deur filtert en een geur die u op het trottoir doet stilstaan. Het is het hergemaald griesmeel brood dat voor de eerste batch van de dag uit de oven komt. Breng een stuk kaas mee. Meer is er niet nodig.
De vissersbar: ontbijt om zes uur
Er is een bar bij de kade waar vissersboten lossen. Vissers komen na het sorteren van hun netten, handen ruikend naar zee, jassen nat. De bar serveert sterke espresso, vers gefrituurde huisgemaakte croissants. Geen toeristische plek. Maar als u er respectvol naartoe gaat, zonder foto's te maken, gaat u op een metalen kruk zitten en drinkt de beste koffie van uw leven. Het tijdstip is strikt: na half acht verandert de plek. Ga om zes uur.
De trattoria zonder bord in het stenen steegje
In een van de steegjes van de oude stad is er een trattoria die zo werkt: u komt binnen, u wordt gezeten, er wordt brood gebracht. Geen menu. Signora Carmela komt en zegt wat er vandaag is. U zou orecchiette met octopus-ragù kunnen eten, of gestoofd inktvis met aardappelen. U kiest niet. En het zal altijd de juiste keuze zijn.
De middagse rosticceria
Van vier tot zeven uur 's avonds vormt zich in een straat in het centrum altijd een kleine rij buiten een rosticceria die panzerotti, gebakken calzone, gekruide frise uitspuwt. Mensen kopen om mee te nemen, of eten staand op het trottoir. De panzerotti hier zijn anders: kleiner, knapperiger, gevuld met ricotta en spinazie of vleesragù.
Waarom wij u dit allemaal vertellen
We wilden dat gasten aten zoals plaatselijke bewoners. Zaten waar vissers zitten. Brood kochten bij het ochtendgloren. Begrepen dat het koken van deze stad geen toeristische voorstelling is — het is de manier waarop mensen hier voor elkaar zorgen.