Wanneer mensen aan de Gargano denken, denken ze aan de zee. Maar er is een andere versie: het binnenland, dorpen waar geen touristenbussen komen, met huizen van grijze kalksteen, waar de bar op het plein om zeven uur opent en sluit wanneer de eigenaar wil. Deze plaatsen staan niet in reisgidsen omdat ze niets te verkopen hebben. Ze hebben alleen zichzelf.
Mattinata: het dorp dat de zee bekijkt zonder haar te raken
Mattinata ligt niet in het binnenland, maar het is ook geen Vieste. Het is een dorp dat van verhoogde positie op de Golf uitkijkt. Kom buiten het seizoen naar Mattinata. Kom in maart, als er nog niemand is, en ga in de bar op het hoofdplein zitten. Oude mannen spelen kaarten aan de naburige tafel. Een vrouw steekt het plein over met een boodschappentas. Het is een plek die bestaat voor degenen die er wonen, niet voor degenen die het bezoeken.
Ischitella: het uitkijkpunt dat niemand weet dat bestaat
Ischitella is een dorp op het Gargano-schiereiland met uitzicht op het Varano-meer. Het is niet beroemd. Maar er is een uitzicht. Vanuit het uitkijkpunt van het dorp ziet u op heldere lente- en herfstdagen het meer, de zee voorbij het meer. Er is een serieuze trattoria met handgemaakt pasta: orecchiette, cavatelli, lagane.
Carpino: waar volksmuziek nog leeft
Carpino is bekend, bij degenen die het kennen, om zijn tammorra-trommel en het Festival delle Launeddas — een van de weinige plaatsen in Italië waar volksmuziek geen folkloristische toeristische attractie is maar iets dat mensen doen omdat ze er echt om geven. In de zomer, 's avonds, stromen stemmen en instrumenten uit de ramen.
Hoe er te komen vanuit Manfredonia
Alle drie de dorpen zijn per auto vanuit Manfredonia in minder dan een uur bereikbaar. Bouw geen al te precies reisschema. Ga naar een van de drie, wandel, eet iets, ga zitten. Probeer niet alles op één dag te doen: deze plaatsen worden langzaam bezocht of niet echt bezocht.